شقاق چیست و راه های درمان شقاق
به پاره و زخمی شدن کناره های مقعد شقاق یا همان فیشر گفته می شود.شقاق چیست و راه های درمان شقاق
به پاره و زخمی شدن کناره های مقعد شقاق یا همان فیشر گفته می شود.روش مصرف زینک اکساید چگونه است؟
در صورتی که تصمیم به استفاده از پماد یا کرم زینک اکساید را دارید، لازم است موارد زیر را بدانید:
- فقط برای استعمال خارجی است؛ از خوردن آن پرهیز کنید.
- مطابق دستور پزشک یا توضیحات روی بسته بندی مصرف شود.
- قبل و بعد از استفاده، دست های خود را بشویید.
- مقدار مناسبی از دارو را روی ناحیه آسیب دیده بمالید.
- فقط به توصیه پزشک، روی آن را نپوشانید.
- از تماس این دارو با چشم ها جلوگیری کرده و در صورت تماس، با مقدار زیادی آب خنک شستشو دهید.
در صورت استفاده برای کودکان، با پزشک مشورت کنید، زیرا هر دارویی شرایط خاصی برای گروه های سنی مختلف دارد.
عوارض مصرف پماد زینک اکساید
زینک اکساید موضعی همراه با اثرات مورد نیاز خود ممکن است عوارض ناخواسته ای ایجاد کند. اگرچه همه این عوارض جانبی ممکن است رخ ندهند، اما در صورت بروز ممکن است به مراقبت های پزشکی نیاز داشته باشند.
در صورت بروز هر یک از عوارض جانبی زیر هنگام مصرف موضعی زینک اکساید، فوراً با پزشک خود مشورت کنید:
- خارش شدید، التهاب یا قرمزی غیرطبیعی
- کهیر یا بروز جوشهای پوستی
- تورم در صورت، لبها، زبان یا گلو (نشانه احتمالی آلرژی شدید)
برخی از عوارض جانبی موضعی زینک اکساید ممکن است نیازی به مراقبت پزشکی نداشته باشند. همچنین این عوارض جانبی ممکن است در طول درمان از بین بروند زیرا بدن شما با دارو سازگار می شود.
نام های تجاری رایج زینک اکسید
زینک اکسید در برندهای مختلف و با نام های تجاری گوناگون عرضه می شود. برخی از محبوب ترین نام های تجاری شامل موارد زیر هستند:
- Aquaphor (آکوافور)
- Desitin (دستین)
- Balmex (بالمکس)
- Boudreaux Butt Paste (پماد بودرو)
- Triple Paste (تریپل پِیست)
- Coppertone (کاپرتون)
- Dr. Smith’s (دکتر اسمیت)
- Flanders Buttocks (پماد فلندرز)
- Novana Protect (نووانا پروتکت)
- Medi-Paste (مدیپِیست)
درمان زگیل تناسلی با عصاره چای سبز
شواهدی وجود دارد که نشان می دهد عصاره چای سبز حاوی سینکاتچینز و پلی فنون E ممکن است به درمان زگیل تناسلی در خانه کمک کند.
طبق مطالعه ای موثق در چندین سال متوالی استفاده از نوع خاصی از عصاره چای سبز به نام سینکاتچینز را بررسی شد. این دارو در پاکسازی زگیل تناسلی بهتر از سایر داروهای گیاهی عمل کرد و تقریباً به اندازه داروهای استاندارد پزشکی موضعی موثر بودد.
زیرا نتیجه مشاهدات به این صورت بود که نوعی عصاره موضعی چای سبز، به نام پلی فنون E، یک درمان موثر برای زگیل کف پا است. زیرا سویه دیگری از HPV همچنین باعث ایجاد زگیل کف پا می شود.
اگر فردی می خواهد در مورد درمان های تجویزی اطلاعات بیشتری کسب کند، باید با پزشک خود مشورت کند.
روغن درخت چای سبز
افراد مبتلا به زگیل های تناسلی که طرفداران طب سنتی هستند، از روغن درخت چای برای درمان انواع مشکلات پوستی استفاده می کنند. خواص ضدمیکروبی این روغن ممکن است شدت برخی ویروس ها، از جمله آن هایی که باعث زگیل می شوند، را ضعیف کند.
البته مطالعات گسترده ای درباره استفاده از روغن درخت چای برای زگیل های تناسلی انجام نشده است. اما شواهد محدودی نشان می دهند که این روغن ممکن است زگیل های سایر نواحی بدن را درمان کند.
به طور مثال طبق یک سری آزمایشات انجام شده بر بعضی از زنان و مردان، گزارش کرده است که استفاده از روغن درخت چای در درمان زگیل های دست موفقیت آمیز بوده است. همچنین استفاده از روغن درخت چای توانسته است بسیاری از زائده ها در اندام های مختلف بدن را درمان کند.
یک مطالعه در سال 2018 گزارش کرده است که روغن درخت چای میتواند به درمان مولوسکوم کونتاژیوزوم، که نوع دیگری از عفونت ویروسی پوستی است، کمک کند.
از آنجا که روغن درخت چای ممکن است باعث سوزش پوست شود، افراد باید پیش از استفاده از آن با پزشک مشورت کنند.
https://mavarayesalamat.ir/home-treatment-for-genital-warts/
مترونیدازول (فلاژیل)
مترونیدازول یک آنتی بیوتیک منحصر به فرد است که در برابر باکتری های بی هوازی و برخی انگل ها موثر است. با اختلال در سنتز DNA باکتریایی عمل می کند.
موارد استفاده متداول:
- عفونت های باکتریایی: در برابر کلستریدیوم دیفیسیل (C. diff)، واژینوز باکتریایی و عفونت های باکتریایی بی هوازی موثر است.
- عفونت های انگلی: ژیاردیا، تریکوموناس و انتامبا هیستولیتیکا را درمان می کند.
- درمان هلیکوباکتر پیلوری: در درمان ترکیبی برای زخم معده استفاده می شود.
مزایای مصرف مترونیدازول:
✔موثر در برابر باکتری های بی هوازی
✔ همچنین برخی از عفونت های انگلی را درمان می کند
✔ در اشکال خوراکی، داخل وریدی و موضعی موجود است
عوارض مصرف مترونیدازول:
✖ می تواند باعث تهوع، طعم فلزی و سردرد شود
✖ به دلیل واکنش های شدید باید از مصرف الکل خودداری کرد
سفالوسپورین ها
سفالوسپورین ها از نظر ساختاری مشابه پنی سیلین ها هستند و با مهار سنتز دیواره سلولی باکتری ها عمل می کنند.
داروهای رایج:
- نسل اول (سفالکسین، سفازولین): برای عفونت های پوستی و پیشگیری از جراحی استفاده می شود.
- نسل دوم (سفوروکسیم): اغلب برای عفونت های تنفسی استفاده می شود.
- نسل سوم (سفتریاکسون، سفوتاکسیم): فعالیت قوی در برابر باکتری های گرم منفی. برای پنومونی، مننژیت و سوزاک استفاده می شود.
- نسل چهارم (Cefepime): در برابر سویه های باکتریایی مقاوم موثر است.
مزایای استفاده از سفالوسپورین ها:
✔ طیف گسترده تر از پنی سیلین ها
✔ به طور کلی به خوبی تحمل می شود
عوارض مصرف سفالوسپورین ها:
✖ واکنش های آلرژیک احتمالی
✖ برخی از باکتری ها مقاومت ایجاد کرده اند
ماکرولیدها
ماکرولیدها با مهار سنتز پروتئین باکتریایی عمل می کنند و به ویژه برای عفونت های تنفسی و پوستی مفید هستند.
داروهای رایج:
- اریترومایسین: برای عفونت های تنفسی و سیاه سرفه استفاده می شود.
- آزیترومایسین: پنومونی، برونشیت و بیماری های مقاربتی مانند کلامیدیا را درمان می کند.
- کلاریترومایسین: موثر بر هلیکوباکتر پیلوری (H. pylori) در زخم معده.
مزایای مصرف ماکرولیدها:
✔ جایگزین برای بیمارانی که به پنی سیلین حساسیت دارند
✔موثر در برابر باکتری های آتیپیک
عوارض مصرف ماکرولیدها:
✖ می تواند باعث ناراحتی دستگاه گوارش شود
✖ ممکن است با سایر داروها تداخل داشته باشد
منبع: سلامت پایدار
آیا می توانم خودم به کولونوسکوپی بروم؟
کولونوسکوپی معمولاً به عنوان یک فرآیند تشخیصی سرپایی انجام می شود (که نیاز به اقامت شبانه در بیمارستان ندارد). چون از داروی آرام بخش برای راحت تر کردن شما در طول آزمایش استفاده می شود، بهتر است برای بازگشت به خانه پس از آزمایش، کسی را به عنوان همراه با خود ببرید. اگر احساس خواب آلودگی یا سرگیجه می کنید، قطعا نیاز به کمک کسی برای بازگشت به خانه دارید. بنابراین بسیاری از مراکز کولونوسکوپی به افراد اجازه نمیدهند که با تاکسی یا خدمات حمل و نقل مشترک به خانه بروند. اگر رفت و آمد برایتان ممکن است مشکل باشد، با پزشک خود در مورد سیاست بیمارستان یا مرکز جراحی برای استفاده از این خدمات صحبت کنید. بسته به شرایط ممکن است منابع دیگری برای بازگشت به خانه وجود داشته باشد.
آمادگی قبل از انجام کولونوسکوپی چگونه است؟
تمام افرادی که تصمیم به انجام کولونوسکوپی دارند، دستورالعملهایی برای آمادگی های قبل از آن دریافت می کنند. بنابراین پزشک شما نیز دستورالعمل های خاصی خواهد داد. این شامل انجام آماده سازی روده و اجتناب از مصرف برخی داروها، غذاها و نوشیدنی ها قبل از آزمایش است، زیرا ممکن است بر روی خود فرآیند یا نتایج آزمایش تأثیر بگذارد.
مهم است که دستورالعمل ها را چند روز قبل به دقت مطالعه کنید، چون ممکن است لازم باشد برای خرید لوازم و مسهل ها اقدام کنید. اگر در مورد هرکدام از دستورالعمل ها شک دارید، با پزشک خود تماس بگیرید و سوالاتتان را بپرسید.
احتمالاً به شما گفته خواهد شد که پس از زمان مشخصی در شب قبل از آزمایش، هیچ چیز نخورید و ناشتا باشید. اگر معمولاً داروهای تجویزی را در صبح مصرف میکنید، در مورد نحوه مدیریت آنها با پزشک یا پرستار خود مشورت کنید.
منبع این خبر سیناپرس است
آماده سازی روده چیست و چرا لازم است؟
کولون و رکتوم باید خالی و تمیز باشند تا پزشک بتواند تمام پوشش داخلی را در طول کولونوسکوپی ببیند. ممکن است این فرآیند را به عنوان «آماده سازی روده» بشنوید. روش های مختلفی برای این کار وجود دارد، از جمله قرصها، مایعات، و انما (یا ترکیبی از اینها). با پزشک خود در مورد تمام گزینه های آماده سازی روده صحبت کنید. آنها یک روش خاص برای شما تجویز خواهند کرد. به عنوان مثال، ممکن است نیاز به نوشیدن مقدار زیادی محلول مسهل مایع در شب قبل از فرآیند داشته باشید.
رفلاکس مدفوع (بازگشت مدفوع به روده) چیست و چه عوارضی دارد؟
اگر تشخیص زمان نیاز به رفتن به سرویس بهداشتی برای شما دشوار بوده یا دچار یبوست مزمن هستید، باید به پزشک مراجعه کنید. زیرا اگر این شرایط مرتبا برای شما تکرار شود، ممکن است اختلالی در رفلاکس دفع مدفوع (اجابت مزاج) داشته باشید.
فرآیند دفع با اصطلاحاتی همچون دفع مدفوع، اجابت مزاج یا هر عنوان دیگری شناخته میشود. دانستن این نکته بسیار مهم است که رفتن به سرویس بهداشتی یک عملکرد حیاتی برای بدن بوده که باعث دفع سموم و مواد اضافی از بدن میشود.
فرآیند دفع مدفوع از بدن به عملکرد رفلکس دفع بستگی دارد. با این حال، در برخی شرایط، این رفلکس برطرف نمی شود. در نتیجه ممکن است نیاز به درمان با مشورت پزشک داشته باشید تا او اطمینان حاصل کند که بدن شما درگیر مشکل گوارشی خاصی نیست.
رفلاکس مدفوع چه زمانی اتفاق می افتد؟
به طور طبیعی هنگامی که غذا می خورید، غذا از دهان به مری و سپس به معده منتقل می شود. سپس غذا از روده کوچک به روده بزرگ و در نهایت به راست روده (رکتوم) می رسد. راست روده آخرین بخش روده بزرگ است که به مقعد متصل می شود، یعنی دهانه ای که بدن از طریق آن مدفوع را خارج می کند.
رفلکس دفع مدفوع زمانی اتفاق می افتد که:
- عضلات روده بزرگ (کولون) منقبض شده و مدفوع را به سمت راست روده باز می گردانند. این فرآیند به نام “حرکت توده ای” شناخته می شود.
- زمانی که مدفوع حرکت کرده و به راست روده منتقل شد، حجم مدفوع باعث کشش یا اتساع بافت های راست روده می شود. داخل این بافت ها گیرنده های کششی خاصی وجود دارند که هنگام کشیده شدن، به مغز سیگنال ارسال می کنند. در نتیجه به دنبال احساس درد، روده به طور طبیعی خود را جمع کرده و مدفوع به بالا برمیگردد.
- رفلکس دفع مدفوع دو اسفنکتر اصلی اطراف کانال مقعد را نیز مختل می کند. اولین اسفنکتر، اسفنکتر داخلی مقعد است که یک عضله غیر ارادی است. دومین اسفنکتر، اسفنکتر خارجی مقعد است که عضلهای ارادی و تحت کنترل شما است.
- رفلکس دفع مدفوع زمانی رخ می دهد که اسفنکتر داخلی مقعد شل شده و اسفنکتر خارجی منقبض شود. رفلکس مهاری رکتوآنال (RAIR) شل شدن غیرارادی اسفنکتر داخلی مقعد در پاسخ به اتساع راست روده است.
- رفلاکس یا برگشتن مدفوع به داخل روده زمانی رخ می دهد که فرد فوراً به سرویس بهداشتی نمی رود. عضلاتی در اسفنکتر مقعد وجود داشته که باعث می شوند مدفوع کمی به عقب برگردد. این عمل احساس نیاز به دفع را کاهش می دهد. اگر تصمیم به دفع بگیرید، مغز شما عضلات ارادی و غیرارادی را برای حرکت دادن مدفوع به جلو و خارج از بدن فعال می کند.
انواع رفلاکس مدفوع
دو نوع اصلی از رفلکس های دفع مدفوع وجود دارند. رفلکس دفع میانتریک مسئول افزایش حرکات دودی (پریستالسیس) و حرکت مدفوع به سمت راست روده است. این رفلکس در نهایت به شل شدن اسفنکتر داخلی مقعد و کاهش انقباض آن اشاره می کند.
نوع دوم رفلکس دفع مدفوع، رفلکس پاراسمپاتیک است. اگرچه حرکات دفع مدفوع مشابه هستند، اما فرد می تواند رفلکس دفع پاراسمپاتیک را به صورت ارادی کنترل کند، در حالی که رفلکس میانتریک قابل کنترل نیست.
احتمال دارد فردی رفلکس دفع میانتریک داشته باشد بدون اینکه رفلکس پاراسمپاتیک فعال باشد. در این حالت، احساس نیاز به دفع ممکن است به اندازه حالتی که هر دو رفلکس فعال هستند، قوی نباشد.