طبق آمار و تحقیقات، تا ۷۰ درصد از افراد مبتلا به بیماری زخم معده متوجه هیچ علامتی نمی شوند. اما شایع ترین علائمی که این افراد تجربه میکنند، درد اپی گاستر (درد قسمت مرکزی بالای شکم) و سوءهاضمه (دیس پیسی) است. این علامت ها به شکل مزمن درآمده و مدام در رفت و آمد هستند.
بیماران مبتلا به سوء هاضمه معمولا پس از غذا خوردن درد به سراغشان می آید. این درد از نوع التهاب اپی گاستر با میزان سوزش قابل توجه، همراه با احساس سیر بودن شدید است که کمی پس از خوردن غذا شروع شده و تا مدت زیادی پس از آن نیز ادامه پیدا میکند.
از سوی دیگر، زخم دوازدهه ممکن است کمی پس از غذا بهتر شود. اما حدود دو تا سه ساعت بعد، زمانی که غذا و شیره های گوارشی وارد دوازدهه می شوند، آن را بیشتر احساس خواهید کرد. برخی افراد این احساس را به عنوان گرسنگی توصیف می کنند زیرا خوردن باعث تسکین موقتی درد می شود.
بسیاری از کسانی که از جراحت در دوازدهه رنج میبرند، درد ناشی از این عارضه در شب و زمان خواب اذیتشان میکند. این درد در کسانی که مبتلا به زخم های ژژنوم هستند نیز رایج است. با این تفاوت که درد ژژنوم کمی پایین تر و نزدیک تر به ناف خواهد بود. اگر زخم مری دارید، ممکن است مانند سوزش سر دل احساس شود که در شب به اوج خود می رسد.
سایر علائم احتمالی مرتبط با بیماری زخم معده عبارتند از:

برخی از افراد تا زمانی که بیماری زخم معده عوارض اضافی ایجاد نکند، علائمی ندارند. این اتفاق زمانی ایجاد شده که بیماری برای مدت طولانی درمان نشده باقی بماند. زخم های درمان نشده ممکن است شروع به خونریزی کنند یا ممکن است تا زمانی که سوراخی ایجاد شود، دستگاه گوارش شما را تحت فشار قرار دهند.
عوارض خونریزی دستگاه گوارش فوقانی ممکن است شامل موارد زیر باشد:
علائم سوراخ شدن دستگاه گوارش ممکن است شامل موارد زیر باشد:
اگر مدت طولانی بیماری زخم معده درمان نشده داشته باشید، زخم ها ممکن است به طور مداوم بهبود یابند و سپس دوباره باز شوند. برخی از زنان و مردان به دلیل زخم های درمان نشده در دستگاه گوارش خود، آنقدر دچار اسکار یا تورم می شوند که می تواند حرکت غذا را کند کرده یا متوقف کند.
علائم انسداد دستگاه گوارش ممکن است شامل موارد زیر باشد:
برخی از عوامل سبک زندگی، سلامتی و رفتاری خطر ابتلا به درد مقعد را افزایش می دهند:
یبوست یا اسهال مزمن
رژیم غذایی کم فیبر
رابطه جنسی مقعدی
چاقی یا سبک زندگی بی تحرک
بهداشت ضعیف یا پاک کردن بیش از حد
استفاده از محصولات تحریک کننده (صابون، کرم، دستمال توالت)
سیستم ایمنی ضعیف
سابقه آبسه، فیستول یا بیماری های مقاربتی
جراحی های قبلی لگن یا پرتودرمانی
درک و پرداختن به این عوامل خطر می تواند نقش کلیدی در پیشگیری و مدیریت طولانی مدت داشته باشد.
تشخیص صحیح برای درمان موثر ضروری است. یک پزشک عمومی یا متخصص ممکن است موارد زیر را انجام دهد:
معاینه فیزیکی: بررسی ناحیه مقعد برای شقاق، بواسیر یا تورم.
معاینه دیجیتال رکتوم (DRE): لمس کانال رکتوم با انگشت دستکش پوشیده.
آنوسکوپی یا سیگموئیدوسکوپی: مشاهده کانال مقعد و رکتوم تحتانی.
تصویربرداری: MRI یا سی تی اسکن برای فیستول، آبسه یا سرطان مشکوک.
آزمایشات آزمایشگاهی: غربالگری عفونت ها یا بیماری های مقاربتی.
بیماران باید تشویق شوند که تمام علائم، حتی مواردی را که ممکن است خجالت آور بدانند، برای پزشک کامل توضیح داده تا ارزیابی کامل انجام شود.
درمان درد مقعدی به علت اصلی بستگی دارد. در بسیاری از موارد، استفاده از روشهای خانگی، سنتی و گیاهی بسیار موثر است. به همین منظور آنها را معرفی میکنیم:
در بیشتر مواقع درد خفیف در مقعد به خوبی به روش های ساده خانگی پاسخ داده و تسکین پیدا میکند:
حمام نشیمن گرم: نشستن در آب گرم به مدت 10 تا 15 دقیقه، 2 تا 3 بار در روز، التهاب را کاهش می دهد و باعث بهبودی می شود.
درمان های موضعی: کرم های بدون نسخه حاوی هیدروکورتیزون، لیدوکائین به از بین بردن درد و خارش در مقعد کمک می کنند.
رژیم غذایی پرفیبر: شامل میوه ها، سبزیجات و غلات کامل به جلوگیری از زور زدن در حین اجابت مزاج کمک می کند.
هیدراتاسیون: نوشیدن حداقل ۸ لیوان آب در روز مدفوع را نرم می کند.
نرم کننده های مدفوع: پوسته اسفرزه یا سدیم دوکوزات می توانند به صورت کوتاه مدت استفاده شوند.
در مواقعی که روش های خانگی به سبک خوراکی موثر نباشند، برخی از داروهای بدون نسخه یا با تجویز پزشک میتوانند درمان پایدار تری ارائه دهند:
مسکن ها: استامینوفن یا ایبوپروفن برای کنترل درد.
آنتیبیوتیک ها: برای عفونت های باکتریایی یا آبسه ها.
داروهای ضد ویروسی: برای تبخال و سایر بیماری های مقاربتی ویروسی.
داروهای ضدالتهابی: برای پروکتیت مرتبط با IBD یا سایر بیماری های التهابی.
عسل نه تنها یک ماده خوراکی شیرین و لذیذ است، بلکه حاوی ترکیبات زیستی فعالی است که موجب تسریع در بازسازی بافت های آسیب دیده می شود. بر اساس نتایج بررسی های منتشر شده در مجلات علمی مرتبط با درمان زخم، عسل از چند جهت می تواند در بهبود انواع زخم ها موثر واقع شود:
PH عسل معمولاً بین ۳.۲ تا ۴.۵ است که این محیط اسیدی، آزادسازی اکسیژن از هموگلوبین خون را تسهیل کرده و روند ترمیم سلولی را فعال تر می کند. در عین حال، محیط اسیدی از فعالیت آنزیم های تخریبکننده ی بافت (پروتئازها) نیز جلوگیری می کند.
قند موجود در ساختار طبیعی عسل باعث جذب آب از بافت های ملتهب یا آسیب دیده می شود. این ویژگی کمک کرده تا ورم کاهش یابد و مایعات لنفاوی که در بازسازی زخم نقش دارند، بهتر جریان پیدا کنند. همچنین این خاصیت اُسمزی باعث خشک شدن باکتری ها و جلوگیری از رشد آن ها می شود.
عسل توانایی مهار رشد میکروارگانیسم هایی مانند استافیلوکوک مقاوم به متی سیلین (MRSA) و انتروکوک مقاوم به وانکومایسین (VRE) را دارد. بخشی از این عملکرد به علت همین تأثیرات اُسمزی و همچنین ترکیبات ضدعفونی کننده ی طبیعی موجود در عسل است.

عسل به ویژه در درمان زخم هایی مانند موارد زیر کاربرد گسترده دارد:
در مورد شقاق مقعدی، استفاده از عسل می تواند باعث تسکین التهاب، کاهش رشد باکتری ها، و نرم شدن بافت ناحیه آسیب دیده شود. به خصوص در مواردی که شقاق با خونریزی یا سوزش همراه است، استفاده از عسل به عنوان پماد موضعی می تواند همزمان با خواص ترمیم کننده، درد را نیز کاهش دهد. با این حال، توصیه می شود پیش از شروع درمان با پزشک مشورت شود تا از مناسب بودن این روش برای وضعیت خاص بیمار اطمینان حاصل گردد.
شقاق مقعدی نشانه های بارز و مشخصی دارد و به راحتی می توان به وجود آن پی برد. فقط ذکر یک نکته ی اساسی در این میان مهم و ضروری به نظر می رسد و آن این است که برخی از علائم شقاق مقعدی و نشانه هایی مانند خونریزی با علائم و نشانه های برخی بیماری های گوارشی خطرناک از جمله سرطان روده مشابه است از این رو در صورت مشاهده ی هر گونه علامتی مشابه با علائم زیر بهتر است که برای بررسی دقیق تر به پزشک متخصص شقاق مراجعه کنید.
https://www.parsnaz.com/the-effect-of-using-honey-on-healing-various-types-of-wounds.html
آنچه می خوریم، مستقیماً بر سطح التهاب در دستگاه گوارش اثر می گذارد، و التهاب زمینه ساز شکل گیری بسیاری از سرطان ها میباشد. طبق تحقیقات به دست آمده، محققان رژیم غذایی غربی را با التهاب مزمن روده مرتبط دانسته اند. مهم ترین خوراکی هایی که این خطر را افزایش می دهند شامل قندهای فرآوری شده، چربی های حیوانی و گوشت های فرآوری شده هستند.
خبر خوب این است که با تغییراتی ساده در سبک زندگی و تغذیه می توان ریسک ابتلا را به طور قابل توجهی کاهش داد:
این قسمت از خبر برگرفته از : https://healthmatters.nyp.org/the-relationship-between-diet-and-colorectal-cancer/

بسیاری از مشکلات مقعدی ناشی از یبوست هستند که باعث فشار بیش از حد بر رکتوم و مقعد می شود. تعدادی از مشکلاتی که می تواند ایجاد کند عبارتند از:
هموروئید که به عنوان بواسیر نیز شناخته می شود، رگ های خونی یا رگ های متورمی هستند که برآمده شده و ممکن است لخته تشکیل دهند. آنها در اطراف مقعد یا داخل رکتوم وجود دارند و ممکن است در خارج از بدن آویزان شوند و در نهایت خونریزی یا پارگی ایجاد کنند.
پارگی یا پارگی مقعد ممکن است مانند یک بریدگی کوچک یا یک زائده پوستی در اطراف مقعد یا درست داخل دیواره مقعد به نظر برسد. پارگیها ممکن است خود به خود بهبود یابند یا ممکن است برای تسکین درد به یک عمل جراحی، معروف به اسفنکتروتومی داخلی جانبی (LIS)، نیاز داشته باشند.
در موارد شدید، دیواره داخلی رکتوم می تواند دچار افتادگی شود و از طریق مقعد بیرون بزند. از طرف دیگر، فتق ممکن است ایجاد شود (که در زنان شایع تر است) و باعث بیرون زدگی بافتی به نام رکتوسل می شود که از دیواره جلویی رکتوم و در زنان به واژن فشار می آورد. اصلاح این وضعیت ممکن است نیاز به جراحی داشته باشد.
خبرنویس / خوراکی های مضر و رژیم غذایی نادرستhttps://khabarnevis.com/%d8%aa%d8%a7%d8%ab%db%8c%d8%b1-%d8%b1%da%98%db%8c%d9%85-%d8%ba%d8%b0%d8%a7%db%8c%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%d8%aa-%d9%86%d8%a7%d8%ad%db%8c%d9%87-%d9%86%d8%b4%db%8c%d9%85%d9%86%da%af/