کولونوسکوپی معمولاً به عنوان یک فرآیند تشخیصی سرپایی انجام می شود (که نیاز به اقامت شبانه در بیمارستان ندارد). چون از داروی آرام بخش برای راحت تر کردن شما در طول آزمایش استفاده می شود، بهتر است برای بازگشت به خانه پس از آزمایش، کسی را به عنوان همراه با خود ببرید. اگر احساس خواب آلودگی یا سرگیجه می کنید، قطعا نیاز به کمک کسی برای بازگشت به خانه دارید. بنابراین بسیاری از مراکز کولونوسکوپی به افراد اجازه نمیدهند که با تاکسی یا خدمات حمل و نقل مشترک به خانه بروند. اگر رفت و آمد برایتان ممکن است مشکل باشد، با پزشک خود در مورد سیاست بیمارستان یا مرکز جراحی برای استفاده از این خدمات صحبت کنید. بسته به شرایط ممکن است منابع دیگری برای بازگشت به خانه وجود داشته باشد.
تمام افرادی که تصمیم به انجام کولونوسکوپی دارند، دستورالعملهایی برای آمادگی های قبل از آن دریافت می کنند. بنابراین پزشک شما نیز دستورالعمل های خاصی خواهد داد. این شامل انجام آماده سازی روده و اجتناب از مصرف برخی داروها، غذاها و نوشیدنی ها قبل از آزمایش است، زیرا ممکن است بر روی خود فرآیند یا نتایج آزمایش تأثیر بگذارد.
مهم است که دستورالعمل ها را چند روز قبل به دقت مطالعه کنید، چون ممکن است لازم باشد برای خرید لوازم و مسهل ها اقدام کنید. اگر در مورد هرکدام از دستورالعمل ها شک دارید، با پزشک خود تماس بگیرید و سوالاتتان را بپرسید.
احتمالاً به شما گفته خواهد شد که پس از زمان مشخصی در شب قبل از آزمایش، هیچ چیز نخورید و ناشتا باشید. اگر معمولاً داروهای تجویزی را در صبح مصرف میکنید، در مورد نحوه مدیریت آنها با پزشک یا پرستار خود مشورت کنید.
منبع این خبر سیناپرس است
کولون و رکتوم باید خالی و تمیز باشند تا پزشک بتواند تمام پوشش داخلی را در طول کولونوسکوپی ببیند. ممکن است این فرآیند را به عنوان «آماده سازی روده» بشنوید. روش های مختلفی برای این کار وجود دارد، از جمله قرصها، مایعات، و انما (یا ترکیبی از اینها). با پزشک خود در مورد تمام گزینه های آماده سازی روده صحبت کنید. آنها یک روش خاص برای شما تجویز خواهند کرد. به عنوان مثال، ممکن است نیاز به نوشیدن مقدار زیادی محلول مسهل مایع در شب قبل از فرآیند داشته باشید.

اگر تشخیص زمان نیاز به رفتن به سرویس بهداشتی برای شما دشوار بوده یا دچار یبوست مزمن هستید، باید به پزشک مراجعه کنید. زیرا اگر این شرایط مرتبا برای شما تکرار شود، ممکن است اختلالی در رفلاکس دفع مدفوع (اجابت مزاج) داشته باشید.
فرآیند دفع با اصطلاحاتی همچون دفع مدفوع، اجابت مزاج یا هر عنوان دیگری شناخته میشود. دانستن این نکته بسیار مهم است که رفتن به سرویس بهداشتی یک عملکرد حیاتی برای بدن بوده که باعث دفع سموم و مواد اضافی از بدن میشود.
فرآیند دفع مدفوع از بدن به عملکرد رفلکس دفع بستگی دارد. با این حال، در برخی شرایط، این رفلکس برطرف نمی شود. در نتیجه ممکن است نیاز به درمان با مشورت پزشک داشته باشید تا او اطمینان حاصل کند که بدن شما درگیر مشکل گوارشی خاصی نیست.
به طور طبیعی هنگامی که غذا می خورید، غذا از دهان به مری و سپس به معده منتقل می شود. سپس غذا از روده کوچک به روده بزرگ و در نهایت به راست روده (رکتوم) می رسد. راست روده آخرین بخش روده بزرگ است که به مقعد متصل می شود، یعنی دهانه ای که بدن از طریق آن مدفوع را خارج می کند.
رفلکس دفع مدفوع زمانی اتفاق می افتد که:
دو نوع اصلی از رفلکس های دفع مدفوع وجود دارند. رفلکس دفع میانتریک مسئول افزایش حرکات دودی (پریستالسیس) و حرکت مدفوع به سمت راست روده است. این رفلکس در نهایت به شل شدن اسفنکتر داخلی مقعد و کاهش انقباض آن اشاره می کند.
نوع دوم رفلکس دفع مدفوع، رفلکس پاراسمپاتیک است. اگرچه حرکات دفع مدفوع مشابه هستند، اما فرد می تواند رفلکس دفع پاراسمپاتیک را به صورت ارادی کنترل کند، در حالی که رفلکس میانتریک قابل کنترل نیست.
احتمال دارد فردی رفلکس دفع میانتریک داشته باشد بدون اینکه رفلکس پاراسمپاتیک فعال باشد. در این حالت، احساس نیاز به دفع ممکن است به اندازه حالتی که هر دو رفلکس فعال هستند، قوی نباشد.
خبر اول می گوید:
در حالی که هموروئید به طور کلی خطرناک نیست، ممکن است عوارضی ایجاد شود، از جمله:
بواسیر ترومبوز شده: زمانی که لخته خون در هموروئید خارجی تشکیل می شود و باعث درد و تورم شدید می شود.
کم خونی: از دست دادن خون مزمن ناشی از هموروئید می تواند منجر به کم خونی و در نتیجه خستگی و ضعف شود.
هموروئید خفه شده: اگر خون رسانی به هموروئید پرولاپس قطع شود، می تواند منجر به درد شدید و مرگ بافت شود.
عفونت: بواسیر ممکن است عفونی شود و منجر به عوارض بیشتر شود.

پیشگیری از هموروئید شامل ایجاد تغییراتی در سبک زندگی و رژیم غذایی برای کاهش فشار بر وریدهای رکتوم است:
رژیم غذایی پر فیبر داشته باشید: میوه ها، سبزیجات، غلات کامل و حبوبات را در رژیم غذایی خود بگنجانید.
هیدراته بمانید: روزانه حداقل ۸ تا ۱۰ لیوان آب بنوشید تا مدفوع نرم شود.
به طور منظم ورزش کنید: فعالیت بدنی به جلوگیری از یبوست کمک می کند و فشار روی رگ ها را کاهش می دهد.
از زور زدن خودداری کنید: در حین اجابت مزاج نفس خود را فشار ندهید و نفس خود را حبس نکنید.
استراحت کنید: از نشستن طولانی مدت بخصوص روی سطوح سخت یا توالت پرهیز کنید.
در صورت تجربه با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی مشورت کنید:
درد مداوم یا شدید.
خونریزی قابل توجه رکتوم.
توده ای که با درمان های خانگی برطرف نمی شود.
علائمی که با وجود انجام اقدامات پیشگیرانه بدتر می شوند.
هموروئید یک بیماری شایع است که می تواند باعث ناراحتی شود، اما معمولا با مراقبت و درمان مناسب قابل کنترل است. درک علائم، علل و گزینه های درمانی موجود برای مدیریت موثر بسیار مهم است. با اتخاذ یک سبک زندگی سالم و درخواست توصیه های پزشکی در صورت لزوم، افراد می توانند خطر ابتلا به هموروئید را کاهش دهند و سلامت کلی خود را حفظ کنند.
یبوست وضعیتی است که با حرکات نادر روده یا مشکل در دفع مدفوع مشخص می شود. از نظر پزشکی، اغلب به عنوان اجابت مزاج کمتر از سه بار در هفته تعریف می شود. همچنین ممکن است شامل زور زدن در حین اجابت مزاج، دفع مدفوع سفت یا تکه تکه و احساس اینکه رکتوم به طور کامل تخلیه نشده باشد. یبوست مزمن همچنین می تواند منجر به انبوهی از چالش های فیزیکی و عاطفی شود که در زندگی روزمره اختلال ایجاد می کند.
کمتر از سه بار اجابت مزاج در هفته: این مورد یک نشانه نادر از یبوست است و نشان دهنده تاخیر در دفع روده میباشد.
مدفوع سفت، خشک یا توده ای: دفع این مدفوع اغلب دردناک است و ممکن است منجر به ناراحتی مقعدی شود.
زور زدن بیش از حد در حین حرکات روده: زور زدن خطر عوارضی مانند هموروئید یا افتادگی رکتوم را افزایش می دهد.
احساس انسداد یا تخلیه ناقص: این مورد می تواند منجر به ناامیدی و اضطراب در مورد عادات روده شود.
درد یا نفخ شکم: ناراحتی مداوم در شکم همراه با یبوست شایع است.
از دست دادن اشتها: احساس پری یا نفخ ممکن است سیگنال های طبیعی گرسنگی را سرکوب کند.

یبوست می تواند ناشی از عوامل مختلفی از جمله عادات غذایی، انتخاب سبک زندگی، شرایط پزشکی و داروها باشد. درک این علل برای پیشگیری و مدیریت موثر بسیار مهم است.
دریافت ناکافی فیبر: فیبر نقش مهمی در افزایش حجم مدفوع و ترویج حرکات منظم روده ایفا می کند. رژیم های غذایی فاقد میوه، سبزیجات و غلات کامل یکی از دلایل اصلی یبوست هستند.
مصرف کم مایعات: کم آبی باعث سفت شدن مدفوع و سخت شدن دفع آن می شود.
بی تحرکی: عدم فعالیت بدنی حرکت روده را کند کرده و دفع مدفوع را کاهش می دهد.
نادیده گرفتن میل به دفع مدفوع: سرکوب میل طبیعی به دفع مدفوع می تواند منجر به زمان انتقال طولانی تر و مدفوع سفت تر شود.
سندرم روده تحریک پذیر (IBS): این وضعیت اغلب بین یبوست و اسهال متناوب است.
اختلالات هورمونی: شرایطی مانند کم کاری تیروئید متابولیسم را کند کرده و بر کارایی گوارش تاثیر می گذارد.
شرایط عصبی: اختلالاتی مانند بیماری پارکینسون، مولتیپل اسکلروزیس و آسیب های نخاعی می توانند سیگنال های روده را مختل کنند.
عوامل روانی: استرس، اضطراب و افسردگی می توانند حرکت روده را مختل کرده و منجر به یبوست شوند.
فیبر به مدفوع حجم می دهد که این امر زمان باقی ماندن آن در روده بزرگ را کاهش داده و تعداد حرکات روده را افزایش می دهد. بسیاری از مواد غذایی طبیعی و کامل سرشار از فیبر هستند، از جمله:
افرادی که دریافت فیبر کافی از طریق رژیم غذایی برایشان دشوار است، می توانند از مکمل های فیبر استفاده کنند. مکمل های فیبر محبوب شامل موارد زیر هستند:
ترشی ها یکی از غذاهای تخمیر شده می باشند که ممکن است برای سلامت روده مفید باشد.
غذاهای تخمیر شده معمولاً حاوی مقادیر بالایی از پروبیوتیک ها هستند، یعنی باکتری های مفیدی که به سلامت روده کمک می کنند.
این باکتری ها به حرکت مدفوع در روده بزرگ کمک کرده و خطر گاز، نفخ، یبوست و عفونت را کاهش می دهند.
غذاهای تخمیر شده متداول که حاوی پروبیوتیک ها هستند عبارتند از:
تحقیقات نشان داده اند که پروبیوتیک ها ممکن است به پیشگیری و حتی درمان سرطان روده کمک کنند، اما پژوهشگران بر این باورند که مطالعات بیشتری برای درک این اثرات ضروری است.
میکروبیوم سالم روده مزایای فراوانی برای سلامت کلی بدن و عملکرد سیستم ایمنی به همراه دارد.